Loslaten

‘To let myself go is the only way of being.’
– Ane Brun

Heel vaak heb ik deze bovenstaande zin meegezongen van het liedje ‘To let myself go’. Zonder er echt over na te denken wat de betekenis zou kunnen zijn.

Mezelf loslaten is de enige manier van zijn..

Nu ik daar zo over nadenk zit daar wel iets in. Op de momenten in mijn leven dat ik het gevoel had dat ik mij volledig in verbinding voelde was het alsof er iets in mij verdwenen was. Alsof ik inderdaad iets had losgelaten en terecht kwam in de wereld van het ‘zijn’.

En dat ‘iets’ wat ik had losgelaten was ikzelf.

Mijn ‘zelf’; ook wel die persoonlijkheidsstructuur in mij, die constante brei aan gedachten. Alsof die even ophield te bestaan. En wat bleef erover? ‘Zijn’ bleef over. En in dat zijn zat een ongekende volheid opvallend genoeg. Het was het ‘zijn’ zonder de behoefte ‘iets’ te zijn.

Ken jij dat ook? Die behoefte om ‘iets’ te willen zijn? Iets wat je nu nog niet bent? Jaja, ik wel erg goed. Zo wil ik vaak verder zijn dan dat ik ben. Ik wil al meer bereikt hebben. Ik wil succesvoller zijn. Ik wil ook in een betere conditie zijn. Ik wil vrijer zijn. Ik wil van alles en nog wat zijn wat ik nu op dit moment nog niet ben.

Tegelijkertijd weet ik dat de magie van het leven, de schoonheid, de wijsheid, de volheid, zich toch echt alleen openbaart in ‘dit moment’. Wanneer ik met mijn hoofd bij morgen zit dan mis ik dit moment. En cliché of niet, er is simpelweg geen ander moment dan dit moment. Dus ik kan mij wel verzetten tegenover wat er ‘nu’ is, maar dan verzet ik mij tegen de realiteit van dit moment. Best krankzinnig eigenlijk.

Zo leef ik in twee werelden heb ik soms het gevoel. In wereld één leef ik in een wereld waarin ik ‘vooruit probeer te komen’. In wereld twee leef ik in een wereld waarin ik ‘mij verbind met wat er nu is’. Ik weet dat ik er geen zier mee op schiet om streng te zijn tegenover mezelf over in welke wereld ik ben. Sterker nog, juist dat mezelf op de kop geven dat ik niet genoeg verbonden ben met het huidige moment zorgt ervoor dat ik in wereld één terecht kom!

Desalniettemin is het verlangen om meer in verbinding te zijn met het huidige moment een mooi en bruikbaar iets. Zingen helpt mij daarbij. Want in volle aandacht zingen kan niet terwijl ik in mijn hoofd zit. Het verbinden met de klank die uit mij komt helpt mij enorm om mij te verankeren in dit huidige moment. En in die verbinding en verankering laat ik los. Of misschien is het andersom, in die verbinding laat iets mij los?

Morgenavond geef ik weer een Stem&Stilte avond in Onder Velours aan de Oudegracht 268 aan de werf. Wees welkom!

Het thema van de avond is: Loslaten.

De avond zal een afwisseling zijn van mantra’s zingen, free flow zingen en stilte (Zangtechniek/ervaring is niet belangrijk).

Tijd: 20.00
Inloop: 19.45
Entree: 10,-

By |2017-03-05T13:59:30+01:00februari 12th, 2017|Latifa gebed, Mantra avond|0 Comments